Kötülüğün Karşısında İyilik

 İyiliğin kötülüğün karşısında bir çaresizligi bir görünmezligi vardır her zaman. İyi olan saftır, gökyüzüne yayılan sihirli toz taneleri gibi şifa ile beraber gelir. Ama gelir ve gider, durmaz gökyüzünde çünkü kalpten gelendir bu yüzden ancak kalpten kalbe verir şifasını. Kötü olan uzaydan dünyaya gelen göktaşı gibidir. Düştüğü yeri yakar, yıkar ve kalıcı hasarlar bırakır etrafında. O zihinden gelir. Daha kalbe ulaşmadan ağızdan o kadar hızlı bir şekilde çıkar ki şifa değil hastalık verir. İnsanin içini kemiren, kendine dönüp bakmadıkça sürekli çoğalan ve daha fazla yıkıma sebebiyet veren bir sürü göktaşı gelir ta ki dünyayı yok edinceye kadar... İyi olan olması gerektiği gibidir. Bu yüzden pek önemsenmez, önemsenmediği için de akılda kalmaz; unutur insan normali. Kötü olan farklıdır. Caziptir, kolay olandır ve çoğu zaman kurnazlıktir. Önemsenir. İyi olan tıpkı yeni doğan bebek gibidir. Hiçbir şeyi bilmezsin ve tek ihtiyaç duyduğun, beslendiğin şey sevgidir. Sevgi, iyiliğin annesidir. Onu büyütür, besler, yardım eder ve asla yalnız bırakmaz. Kötü olan sevgiyle tanışmamış olandır. Güneşi kalbinde hissetmemiş, kendini karanlığın kucağına atmış ve kendi kendini oraya hapsedendir. O henüz ateşte yanmamıştır. Ateş olup başkalarını yakmayı tercih edendir. O kendine kör olandır. İyi olan, bir tercihtir. Ateşin içinde çektiği acılara rağmen, kalbine dönendir. Yeri geldiği zaman su kadar narin, akıcı, kendini bütün pisliğe rağmen arındirabilen , toprak kadar kendi ayaklarının üstünde durabilecek, kimseyi kırmadan incitmeden mutlu olabilecek, hava gibi verdiği enerjiyle tatlı ve süslü sözcükleriyle hem kendini hem başkalarını mutlu edebilendir. İyilik ne de olsa her şeyden gelir ama görebilene, duyabilene ve hissedebilene... Kötülük daha çok gelir suyun içine tüm pislikleri doldurur. Nefret, kin, öfke, kıskançlık, haset, arkadan konuşma... Suyu kendi gibi karanlığa çevirir. Toprağın içine gider bir suru plastik atar.  Bilerek ve isteyerek nefes almasını istemez kendi gibi kimsenin de... Hava da sigara tutturur. Öyle bir tane değil milyon tane sigara tutturur. Yeter mi ? Yetmez. Gelir ekolojik dengeyi bozar. Peki iyilik olsa her yerimiz kötülük olmasa... O zamanda olmaz. Kötü olanı bileceğiz ki iyilik te onun karşısında olması gerektiği gibi duracak. Bilmemiz gereken şey, her şeyin bizim elimizde olduğu... İyilikte biziz kötülükte. Kötülüğün karşısına iyiliği alıp galip gelmek değil amacımız. Sadece kendimizi kendimize emanet edip içimizdeki saf olana ulaşabilmek...